We hebben heel veel gelachen alsook wat Bimba geleerd. Men spreekt hier wel Engels, maar de officiële taal hier is Bimba, wat geen dialect is van het Engels maar een geheel andere taal.
De tweede morgen in Lusaka. Ik heb gigantisch veel last van mijn nek! Gelukkig heb ik gisteren een spray gekocht voor spierpijn, een soort van reflex. De matrassen hier zijn niet zoals thuis. Als je op een steen zou slapen, zou je het verschil niet eens voelen.
Herboren, zo voelde ik me nadat ik een bad had genomen! Na 4 dagen was het wel nodig om me even te wassen. Jammer genoeg ontdekte ik pas achteraf dat we warm water hadden, maar bij deze was ik klaar wakker.Tijd om naar onze eerste meeting te gaan met Bart. Daar kregen we te horen dat Lotte, die we de eerste dag ontmoet hadden, zich niet goed voelde op haar stageplaats en besloten had om terug te komen naar Lusaka. De kans bestaat er in dat zij mee zou gaan naar onze stageplaats. Maar dit ligt nog niet vast.
Naast het nieuws over Lotte, konden we uiteindelijk onze meeting starten. We kregen te horen dat ze ons volgende week dinsdag al verwachten in de college of Kasama. Het zal een lange tocht worden, maar we zouden eventueel kunnen meerijden met een medewerker van de VVOB. We zouden een maand tot een anderhalf maand in Kasama verblijven en dan naar Serenje vertrekken om in Malcolm Moffat College stage te lopen. Er moet natuurlijk nog heel wat besproken worden voor we ons uiteindelijke programma hebben. En dan nog kunnen er heel wat zaken veranderen, want er zijn namelijk 6 colleges verspreid over heel Zambia geïnteresseerd om samen met ons samen te werken.
Na de meeting was Lotte net aangekomen. Die was zo blij om ons terug te zien en zo besloten we om het rustig aan te doen vandaag. Alexander had nog geen gitaar, dus gingen we op zoek naar een gitaar. We hebben niet lang moeten zoeken of we hadden al een winkel gevonden waar men gitaren verkoopt. Enige nadeel, het zijn speelgoed gitaren. Beter dan niets.
Wat allemaal begon als een leuke dag, eindigde in mineur. In de avond besloten we een spelletje Jungle Speed te gaan spelen buiten op het terras. Na een uurtje besloten we te gaan eten en gingen we naar onze kamer om van kledij te wisselen. Toen ontdekten we dat onze deur opengebroken was. Eenmaal we binnenstapten, zagen we al ons materiaal uit onze koffers in het rond liggen. Met open mond begonnen we te controleren wat er verdwenen was. Ondertussen ging Lotte de manager gaan inlichten en de politie opbellen. Ik had het geluk dat ik al mijn elektronica op zak had, alsook al mijn waardevolle spullen. Dus ik ben niets kwijt. Alexander had minder geluk, zijn portefeuille waar 1.500.000 Kwacha en zijn bankkaart in zat, waren verdwenen. Dit kwam natuurlijk aan als een slag in het gezicht, maar we moeten actie ondergaan en meteen Alexanders kaarten blokkeren. Er moet natuurlijk ook opgeruimd worden, echt veel zin heb ik hier niet in, maar anderzijds wil ik hier weg. We hebben Bart opgebeld om dit te melden en te vragen of hij kon komen. In 20 minuten tijd was hij ter plaatse en besloot om ons mee te nemen naar zijn huis om tot dinsdag bij hem te logeren. Dit was een hele opluchting, alsook een kans om alles terug op een rijtje te zetten.
Bij Bart thuis zijn we heel warm ontvangen, zo konden we de dag nog goed afsluiten. Ik wil Bart en zijn gezin hiervoor hartelijk bedanken! Hopelijk kan ik snel de slaap vatten. Plannen voor morgen: naar de immigratie gaan, leren werken met de egranary en onze bagage organiseren.
Matthias Blondelle
ook genoten van de lokale drank dus :-)
BeantwoordenVerwijderenblij dat al wat hebt kunnen genieten.
dus je hebt nog geen vast en duidelijk schema? dus ook nog geen idee wnr je ergens zit waar er geen elektriciteit en internet is?
gezellig met de gitaar :-)
hopelijk ben je al wat bekomen van de robery, vindt het jammer dat ik niet bij je kan zijn om de pijn wat te verzachten.
leuk dat je goed opgevangen wordt door Bart.
Probeer toch nog het beste te halen uit je stage en probeer nog wat te genieten.
xx