Day one: countdown

Mijn ogen waren dan wel dicht, maar mijn oren waren dat niet. Onhandig om de slaap te vatten in het vliegtuig en zeker als je vol spanning zit. Maar toen kwam de zon op, prachtig was dat! Toen kon het me eigenlijk niet meer schelen dat ik nog moe was. Zo kreeg ik na iedere minuut meer en meer van het Afrikaans continent te zien en voor ik het besefte waren we al aan het landen. De tijd vloog voorbij!

Welcome to Ethopië! Mijn eerste stappen op het Afrikaans grondgebied. Een gehele cultuurshock is het nog niet, maar daarvoor heb ik helemaal geen schrik. Ik laat het op me afkomen en ik sta er helemaal voor open om dit tot het diepste van mezelf te laten binnendringen. Tijd om terug te boarden richting Lusaka.

En daar gaan we, opnieuw de lucht in. We waren nog niet geheel de lucht in of ik was al vertrokken richting dromenland. Jammer genoeg werd deze verstoord door de hostess die ons bediende met een middagmaal. Kort daarna, 4 uur later, landden we in Lusaka.

We werden verwelkomd met een regenbui, waarna Bart Cornille, onze lokale promotor, samen met Lotte Van Praet, een studente van de K.U.Leuven, ons leidden naar hun auto. We kregen een eerste indruk van Zambia door het hectische verkeer waarbij ze trouwens links van de baan rijden.

Eenmaal aangekomen aan ons guesthouse werden we eindelijk verlost van onze kledij die we al langer dan 24uur droegen en hartstikke veel in hadden gezweet (er hing een geurtje rondom ons). Daarna nam Lotte ons mee op tour in Lusaka. Zo maakten we kennis met de lokale fast-foodketens en het VVOB-kantoor. Om de dag af te sluiten, werden we uitgenodigd op een bescheiden valentijn-feestje waar we rustig konden genieten van het gezelschap en wat konden eten met een drankje.

Tijd om te slapen! Maar voor we dit kunnen doen, moesten we nog onze muskietennet in elkaar stoppen en ophangen, wat niet zo evident was. Uiteindelijk was het zo ver, de lichten doven en slapen maar. Welterusten!

Matthias Blondelle