The End

Na bijna 3 weken ziek te zijn, mag ik eindelijk naar huis. De verzekering heeft de repatriëring naar België in werking gezet en ik kan deze avond net iets na middernacht op het vliegtuig stappen. Mijn lichaam is totaal verzwakt en mentaal zit ik er ook helemaal door. Gelukkig had ik de voorbije dagen het gezelschap van Alexander om mijn gedachten te verzetten. Alsook heeft het thuisfront mij heel goed gesteund!

In Lusaka ben ik goed opgevangen bij Leonie thuis. Alexander en ik hebben ook 3 nachten bij "backpackers" verbleven om de privacy van Leonie te respecteren. Bij de "backpackers" was het heel leuk om met allerlei verschillende nationaliteiten in contact te komen.

Tijdens mijn verblijf in Lusaka heb ik ook het ziekenhuis hier van kop tot téén gezien. Bijna elke dag ben ik er langs geweest om alle documenten in orde te brengen, alsook om op controle te gaan om mijn ziekte op te volgen. Over mijn ziekte gesproken: het is nog niet concreet duidelijk wat ik heb, maar de dokter vermoedt “tropical sprue”. Eenmaal ik terug in België ben, zal ik een reeks onderzoeken moeten ondergaan. Ik kijk er echt niet naar uit!

Ik verlaat Zambia met een dubbel gevoel. Graag had ik tot 10 mei gebleven, maar voor mijn gezondheid wordt het hoogst tijd om terug naar België te keren. Het afscheid zal me zwaar komen te liggen, maar uiteindelijk heb ik heel wat bijgeleerd en ben ik een ervaring rijker.

Salut!

Results

Vandaag ben ik om mijn bloed resultaten geweest. Hieruit bleek ik een virale infectie van het Afrikaanse type te hebben. Mijn lichaam is dit niet gewoon. Hierdoor was en ben ik nog steeds verzwakt. Normaal zou ik zaterdag beter moeten zijn. Indien dit niet het geval is, moet ik opnieuw mijn bloed laten testen. Uit het urinestaal bleek dat ik geen diabetes heb, maar mijn stoelgang staal wees naar teveel gist in mijn maag. Dit door de combinatie van de virale infectie en de antibiotica die ik nam.

De komende dagen zal ik ook niet meer bij Bart thuis logeren, maar bij Leonie. Ze werkt voor de VVOB en woont in een heel gezellig huis met een grote tuin. Het doet echt deugd om terug te kunnen genieten van de huiselijke sfeer en faciliteiten.

Planning voor het komende weekend: afwachten wat mijn gezondheid zegt en Alexander verwelkomen in Lusaka.

Enough

Zenuwslopend waren de afgelopen dagen! Om kort samen te vatten: ik voelde mij al van maandag ochtend 19 maart niet meer zo lekker. Ik dacht dat het kwam door te weinig te slapen, maar zelf al had ik voldoende slaap, ik bleef mij maar slecht voelen. Het werd erger naar met de tijd en uiteindelijk was ik volledig vast geklusterd aan mijn bed. Intussen was het al donderdag en bleven er maar zaken bijkomen die mij het leven helemaal zuur maakten. Zo had ik diarree, hoofd- en buikpijn, was ik helemaal gedesoriënteerd, niet meer nuchter van geest, zweetaanvallen, evenwichtsstoornis, braakneigingen, zwaar gewichtsverlies (7 à 8 kilogram) ...

Vrijdag zijn we naar het ziekenhuis van Kasama geweest om mij te laten onderzoeken. Ik had een goed gevoel bij de dokter alsook bij de medicatie die ik mee kreeg. Mijn bloed werd ook genomen om te laten testen op allerlei infecties en ziektes. Alles verliep zeer soepel en ik dacht snel te genezen. Tot het weekend voor de deur stond. Ik werd zieker en kon mijn bed niet meer uit. Fysiek was ik al een wrak, maar dan werd het mentaal ook zeer zwaar.

Het ziekenhuis in Kamasa viel heel zwaar tegen. Mijn bloedresultaten waren zoek alsook werden er geen documenten met mijn naam teruggevonden.

De enige oplossing bleek terug te keren naar Lusaka. We hadden vervoer geregeld via ons gastgezin om ons op maandag 26 maart te voeren naar Lusaka. Dit was een helse rit die maar liefst 11 uur duurde! Niet te vergeten, we zijn in Afrika en hier is geen straatverlichting plus geen middenberm. Het was echt angstaanjagend om telkens het tegenliggende verkeer te passeren.

Eenmaal aangekomen in Lusaka zijn we goed op gevangen bij Bart thuis. Al een geluk dat we opnieuw bij hem mochten logeren! Het was een korte, maar deugddoende nacht.

De volgende morgen zijn we meteen naar een ziekenhuis gegaan die Bart ons aanraadde. Daar werd mijn bloed opnieuw genomen, alsook moest ik een staal geven van mijn urine en mijn stoelgang. Er zullen heel wat testen gebeuren, want ik heb teveel symptomen om meteen een diagnose te stellen. Mogelijk heb ik een virale infectie of een bacteriële infectie. De kans op “tekfever” werd ook niet uitgesloten door de insecten die ik van onder mijn huid heb verwijderd drie weken geleden. Om het lijstje helemaal af te maken, werd de kans dat ik diabetes heb ook in vraag gesteld door het gewichtsverlies.

Het doet goed om terug in Lusaka te zijn, een cultuurshock! Het eten heeft hier smaak en zich wassen met warm water heeft deugd gedaan. Toch zat ik met een verward gevoel en een verlangen om terug naar België te gaan. De onzekerheid alsook genoeg gehad van Afrika begon zwaar door te wegen.

Dizzy

De afgelopen dagen voelde ik mij niet zo lekker. Ik was duizelig, voelde me zeer zwak, had al dagen diarree en kreeg vaak buik- en hoofdpijn. Deze morgen was het zo extreem dat ik mijn bed niet uit kon. De oorzaak zou mijn etensstijl zijn, maar veel kunnen we daar niet aan veranderen want het aanbod is hier zeer beperkt. Ik heb besloten thuis te blijven, dit ten nadele van mijn stage maar mijn gezondheid gaat voor.

Over mijn stage gesproken, ik heb deze week enkele lessen van mijn wiskunde mentor mogen overnemen. Deze verliepen allemaal heel vlot en opnieuw waren er heel wat studenten na de les met enkele vragen zoals over soorten getallen, kansberekening en talstelsels. Ik vond het zeer aangenaam en leuk om de studenten een handje te helpen. Alsook verwees ik enkele studenten naar de bibliotheek om het antwoord op te zoeken m.b.v. de egranary.

Ik hoop snel terug beter te worden. Ik heb vandaag wat proberen te eten, maar het is moeilijk om iets binnen te krijgen alhoewel ik toch honger heb.

Trophy

Deze morgen ben ik een gesprek aangegaan met mijn wiskunde mentor. Hij vertrekt namelijk vandaag voor een week naar Kabwe en ik moet al zijn uren overnemen(12u). Toen ik hem mijn voorbereiding gaf, stelde hij mij voor om trager te werken. De studenten moeten namelijk de “four operations” zien in 4 weken tijd, terwijl ik met mijn studenten aan de vermenigvuldig zit in week twee. Deze week zal ik dus enkele parallellessen geven en mijn tempo wat verlagen. Eventueel zorg ik voor een extra opdracht voor mijn laatste lesweek hier in Kasama.

Vandaag hadden Alexander en ik geen les en hadden we te horen gekregen dat de beker van de Afrika Cup in Kasama gearriveerd was. Zambia had namelijk de Afrika Cup een goede maand terug gewonnen. We besloten natuurlijk deze te gaan bezichigen. Eenmaal ter plaatse ging alle aandacht naar ons, want veel mensen hadden nog nooit een blanke gezien. De beker hebben we heel snel kunnen zien, net niet voldoende lang om er even bij te gaan poseren.

In de middag hebben we opnieuw een meeting gehad met enkele studenten i.v.m. de website die we helpen opbouwen over/voor de school. Dit liep niet van een leien dakje, want er was geen internet. In plaats daarvan hebben we de studenten aangespoord om eerst alles offline te maken en daarna te kopiëren. Woensdag proberen we het opnieuw om de website online te krijgen. De deadline van vrijdag zullen we waarschijnlijk niet halen.

Mwela Rock Art

Vandaag zijn we naar enkele rock paintings gaan kijken. Vooraleer we deze konden bewonderen, moesten we enkele rotsblokken trotseren. Het zweet stond op ons voorhoofd, maar het uitzicht die we boven hadden, was het zeker waard.

Na het klimmen hebben we enkele grotten bezocht. Deze waren niet zo spectaculair groot, maar ons hoor je niet klagen.

Het was al terug tijd om aan het avondmaal te beginnen als we thuis kwamen. Dit was opnieuw een hele klus, want er was geen elektriciteit. Deze laat ons nogal veel in de steek de voorbije dagen, maar het is wel heel gezellig om in de avond met een klein vuurtje naar de sterrenhemel te kijken. Alsook hebben we iedere avond een prachtig schouwspel door de vele bliksemschichten.

Work

Mijn eerste volledige lesweek is achter de rug. De afgelopen dagen heb ik alle lessen van mijn mentor overgenomen. Dit was een heel leerrijke ervaring, zowel voor mij als voor de studenten. Ik heb zo naast het les geven de studenten ook kennis laten maken met enkele werkvormen zoals hoekenwerk en opzoekingswerk. Voor de studenten was dit nieuw en boeiend om uit te proberen. Enig nadeel is de beperkte toegang tot leermateriaal. Zo moet alles opgeschreven worden, want het afdrukken van hand-outs is onmogelijk zonder elektriciteit.

Voorlopig geef ik enkel maar wiskunde, maar ik probeer wat PAV te betrekken door voorbeelden te geven van actieve werkvormen die van toepassing kunnen zijn tijdens een wiskunde les. Zo heb ik de studenten aangespoort om met hun leerlingen later educatieve spellen te spelen. Alsook gebruik te maken van instrumenten zoals de abacus die het optellen, aftekken, vermenigvuldigen en delen van getallen vereenvoudigd.

Naast het schoolleven gaat het leven prima. Het blijft een aanpassing aan het klimaat, het eten alsook hun levensstijl. Het verlangen naar België is aanwezig, maar ik hou vol.

RIP

Deze morgen was geen leuke morgen. Vorige nacht heb ik een beest ontdekt die zich schuil hield onder mijn huid. Ik heb deze meteen verwijderd met een pincet uit mijn "first aid kit". Alles behalve gemakkelijk want deze liet niet los. Na 10 minuten won ik de strijd, maar met schade: een open wonde die mijn nachtrust geen goed deed.

Naast dit pijnlijk voorval ontdekten we dat onze muis Jerry overleden was. Hij heeft ons wel nachten wakker gehouden, toch was het niet fijn om hem dood aan te treffen. Het gaat je goed Jerry!

In de middag heb ik opnieuw lesgegeven. Het verliep heel vlot en door de motivatie van de studenten ben ik verder geraakt dan gepland. Gelukkig had ik meer voorbereid. Zo was er één opdracht om in een groep samen te werken en daarna een presentatie te laten geven over hun werkstuk. Het nadelige aan deze zaak was het gebrek aan leerboeken. Dit heb ik opgelost door enkele boeken te lenen van de bibliotheek. Na de les kwamen enkele studenten met vragen over talstelsels. Ik werd hier heel vrolijk van, want ik had net een opdracht over talstelsels en telsystemen gemaakt voor mijn keuzepakket van wiskunde. Zo had ik geen enkel probleem om op hun vragen een antwoord te formuleren. Ook waren enkele studenten geïnteresseerd in het schoolsysteem van België. Ik heb hen beloofd meer uitleg te geven a.d.h.v. de lessen van Lotte, die ik morgen zal observeren. Tijdens haar lessen zal ze een vergelijking maken tussen het schoolsysteem in België en Zambia.

Deze avond zal ik vroeg in mijn bed kruipen. Ik voel me zeer zwak en oververmoeid. Hopelijk kan ik snel de slaap vatten!

Welterusten

Long weekend

Vandaag was het opnieuw een feestdag, youth day. We hebben gebruik gemaakt van dit verlengd weekend om tot rust te komen. We hebben niet enkel maar in ons bed gelegen, maar ook enkele uitstapjes gemaakt. Zo zijn we zondag naar de Chilambwe Falls geweest. Het was alweer magnifiek om naar het water te staren terwijl het naar beneden valt. Deze watervallen doen ons al verlangen naar de grote watervallen die we over drie weken zullen bezichtigen: de Victoria Watervallen.

Na de watervallen zijn we gestopt bij ‘Power Station Chishimba Falls’. Zambia-papa werkt voor ZESCO, de nationale elektriciteitsleverancier, en heeft ons een rondleiding gegeven achter de schermen. Zeer indrukwekkend hoe men gebruik maakt van de watervallen om elektriciteit op te wekken, maar liefst 6 megawatt. Toch is er meer nodig om Kasama te voorzien van elektriciteit , 15 megawatt om precies te zijn. Dus de overige elektriciteit moet men van ergens anders halen. Dit is de reden waarom er regelmatig een elektriciteitspanne is.

Maandag zijn we samen met Zambia-mama naar de lokale markt geweest. We werden als beroemdheden aangestaard en begroet door vele marktkramers die ons vanalles probeerden te verkopen. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om een voetbaltruitje te kopen van de nationale ploeg van Zambia, alsook enkele lappen stof die men kan gebruiken als deken.
Er is ook voor school gewerkt, aangezien we ons probleem met onze visums hebben ‘opgelost’, kunnen we volgende week gewoon les geven zoals gepland.

Thorn Tree

Een slapeloze nacht opnieuw! Ik was zo nieuwsgierig naar vandaag. Niet te vergeten was ik ook veel te laat in mijn bed gekropen doordat Alexander en ik op muizenjacht zijn gegaan. Deze keer was het met succes, want we hadden hem gevangen. Hij zal onze nachtrust niet meer kunnen verstoren!

Bij de PS was het al bij al vlot verlopen. We hebben een verlenging van 20 dagen gekregen op onze visums. Er werd ons duidelijk gemaakt dat we het verkeerde visum hebben. We moeten namelijk in het bezit zijn van een werkvisum aangezien we meedraaien in het schoolsysteem van de Kasama College of Education. Dat werkvisum kost 3 miljoen Kwacha, opnieuw dat hoog bedrag. Ook werd ons duidelijk gemaakt dat wij het slachtoffer zijn. Wij hoeven dat bedrag niet te betalen, maar de organisatie waarmee wij samenwerken of het Ministerie van Onderwijs van Zambia. Dit zal opgelost moeten geraken binnen die 20 dagen of er zullen opnieuw heel wat problemen ontstaan.Om deze problemen te verhinderen, hebben we uitgerekend om net voor die 20 dagen terug in Lusaka te geraken. Dit zal geen probleem vormen, want net dan hebben we paasvakantie en hadden we al voordien gepland om terug naar Lusaka te gaan. Eenmaal ter plaatse zullen we daar bij de immigratiedienst de zaken verder proberen af te handelen. Bij problemen kunnen we het land even verlaten door een reis te maken naar de Victoria Watervallen waarbij we Zimbabwe binnen moeten en daarna opnieuw de grens over te steken.

Om de goede afloop van deze dag te vieren, zijn we uit geweest gaan eten in een nabij gelegen logde, de Thorn Tree lodge. Het was overheerlijk, alsook leuk om het eten geserveerd te krijgen. Het heeft ons veel geld en tijd uitgespaard om niet terug moeten gaan naar Lusaka, dus mocht het ook wat geld kosten om ons buikje te plezieren.

Holiday

Ik heb niet zo goed geslapen deze nacht, omwille van alle kopzorgen rond onze visums, alsook door de muis die onze nachtrust opnieuw verstoorde! Enig positief nieuws: vandaag hoef ik niet vroeg op te staan want het is een feestdag. Woman’s day. Een dag die geheel in het teken staat van alle vrouwen. Er was zelf een hele optocht gepland voor alle vrouwen om door de straten van Kasama te marcheren. Zambia-mama was zeer vrolijk vandaag. Niet alleen om vrouwendag, maar vooral om haar man die vanavond terugkomt van een zakenreis.

In de avond hebben we genoten van een lekkere warme maaltijd buiten onder de sterren. De elektriciteit heeft ons alweer in de steek gelaten, maar de gezelligheid van een kaars kan zoveel goed maken. Tijdens onze maaltijd kregen we hoog bezoek. De broer van Zambia-mama kwam even langs om ons te begroeten en stelde zichzelf met trots voor als een minister van Zambia. Toen kregen we het in ons hoofd om ons probleem met onze visums aan hem voor te schotelen in de hoop dat hij ons kon helpen. Nadat we ons probleem hadden uitgelegd, belde hij de ene persoon na de andere op om ons te helpen. Zo hadden we plotseling een afspraak de volgende morgen met de PS van de noordelijke provincie van Zambia. Dit wordt spannend!

Up & Down

Vandaag hebben we een presentatie gegeven over de egranary voor de docenten. De docenten kregen uitleg over wat de egranary is en wat je er allemaal mee kunt doen. De docenten waren zeer enthousiast en hadden veel vragen. Het was niet altijd even gemakkelijk om een antwoord te verwoorden in het Engels.

Na de introductie was het tijd voor de docenten om even de egranary uit te proberen. Omdat we met zo’n grote groep waren, werden de docenten in vier groepen verdeeld en iedere groep kreeg een opdracht. Zo kon groep 1 op de laptops de egranay gebruiken om wat informatie op te zoeken. Groep 2 kreeg de opdracht om de voordelen van de Egranary op te sommen en op te schrijven op een flap. Groep 3 besprak het praktisch gebruik van de egranary tijdens de les, alsook voor het voorbereiden van een les. Ten slotte ging groep 4 op zoek naar een manier om de egranary te presenteren aan alle studenten. Na 10 minuten wisselden de groepen van opdracht tot alle groepen de vier opdrachten doorlopen had.

Achteraf bespraken we de opgesomde zaken op de flappen en was er tijd voor opmerkingen.

Alles bleek vlot te verlopen vandaag, maar niets was minder waar. In de ochtend waren we naar de immigratie dienst gegaan om onze visums te verlengen. Daar kregen we te horen dat we in de middag terug moest komen, dus dachten we dat alles in orde was. Verkeerd gedacht! Ze willen ons geen stempel geven zonder dat we geld op tafel leggen, maar liefst 3 miljoen Kwacha elk (dat is iets minder dan 500 euro). Dit gaan we uiteraard niet betalen, want we weten van onze voorgangers, alsook van enkele studenten in Kabwe, dat zij geen extra betaling moesten maken om hun visums te verlengen.

De enige oplossing bleek terug te gaan naar Lusaka en daar bij de immigratie dienst langs te gaan met enkele mensen van de VVOB. Hierdoor zullen we een hele lesweek verliezen. Het zal een lange rit terug zijn, alsook hebben we nog geen zekerheid of het in Lusaka opgelost zal worden. Gelukkig opent Bart opnieuw zijn huis voor ons om bij hem te logeren.

Gelukkig konden we onze avond nog goed afsluiten met een overheerlijke pizza!

Tom & Jerry

Vorige nacht hebben Alexander en ik een poging ondernomen om de muizen te vangen. Dit was een hele klus, waardoor onze kamer nog meer overhoop lag. De muizen hebben we dan niet gevangen, maar we hebben hun schuilplaats gevonden. Alsook hebben we beide muizen gezien, maar die waren ons te vlug af. De ene had zich verschuild achter de kast en de andere in mijn bed! Hopelijk hebben we ze genoeg schrik aangedaan zodat ze ons niet meer lastig vallen, want deze nacht hebben ze zich niet meer laten horen.

Vandaag was het hechtisch! Eenmaal op school aangekomen, was ik opzoek gegaan naar mijn mentor van wiskunde. Toen ik hem vond in zijn kantoor, gaf hij mij meteen de opdracht om een les voor te bereiden voor in de middag. Dit was zeer onverwachts, maar wel leuk, want hiervoor ben ik naar Zambia gekomen.

Ik moest les geven over hoe je doorheen de lagere school de optelling aanbrengt en de moeilijkheidsgraad verhoogd. Geen gemakkelijke klus als je zelf nog stagiair bent, plus het feit dat het allemaal in het Engels gegeven moet worden. Ik vrees het ergste, want ik had graag wat meer tijd gehad om mij voor te bereiden.

Tegen alle verwachtingen in, is mijn les goed verlopen. Mede door de studenten die zeer gemotiveerd mee werkten, alsook bood ik hen de kans om mij wat zaken aan te leren, zoals enkele Engelse begrippen. De mentor heeft mij ook de kans gegeven om de klas alleen te begeleiden, wat ik zeer opmerkelijk vind. Na de les was ik wel vermoeid, 120 minuten aan één stuk les geven is nieuw voor mij. In België ben ik het namelijk gewoon om maximaal 100 minuten les te geven, inclusief een korte pauze. Geef mij maar nog vier weken van dit en in België zal het allemaal koek en ei lijken, eenmaal ik terugkeer.

Terug thuis was er opnieuw geen elektriciteit. Een mens beseft dan pas hoeveel elektriciteit hij gebruikt! Het geeft toch wel een bepaalde sfeer om in de donker te koken en te eten. Planning voor morgen: presentatie geven over de Egranary.

Mathematics

Het was een lange dag! De eerste twee uren heb ik een les wiskunde geobserveerd. Bij deze ben ik tot de conclusie gekomen dat men hier nog veel met verzamelingenleer bezig is. Dit is niet mijn specialiteit, maar ik zal proberen om zo goed mogelijk alles in te studeren zodat ik zonder fouten les kan geven volgende week. Al bij al kon ik de les wiskunde goed volgen in het Engels. De voorbereiding in Lusaka heeft mij goed gedaan. De mentoren zijn wel zeer sympathiek en behulpzaam. Voor PAV heb ik samen met Lotte afgesproken om eens op een woensdagmiddag de lessen Life Skills over te nemen. Een onderwerp waar we rond zouden kunnen werken: child protection.

De overige tijd heb ik nuttig gebruikt om verder te werken aan mijn stageportfolio. Hiernaast zijn we ook opnieuw met Christoph op stap geweest naar een MTN shop, want Lotte haar krediet op haar memory stick is verlopen. Dus we hebben gebruik gemaakt van de gelegenheid om al onze krediet op te laden.

Deze avond hadden Alexander en ik besloten om de muizen in onze kamer te vangen, maar het is er niet van gekomen . We waren beiden te moe en hadden nog wat werk voor school die afgewerkt moest zijn. De muizen kunnen dus nog even van hun vrijheid genieten, hopelijk verstoren ze mijn nachtrust niet meer!

WeekEND

Dit weekend ben ik voornamelijk in mijn bed gebleven. Het deed verschrikkelijk deugd om nog eens uit te slapen en gewoon lekker te luieren in mijn bed. Maar natuurlijk ben ik ook eens uit mijn bed gekomen om wat te voetballen en te genieten van het prachtige weer! Een bruine tint kan ik het nog niet noemen, maar ik krijg langzaamaan een kleurtje. Ik blijf dan ook niet lang in de zon, want Alexander heeft na een ochtend in de zon te lopen een pijnlijke nek die aan het vervellen is.

Zaterdagavond hebben we besloten om naar een lodge te gaan waar het zeer rustig is. Jammer genoeg was de pooltafel bezet, better luck next time. Maar ik had mijn speelkaarten mee, dus werd het nog een zeer gezellige avond. Nadien hebben we thuis ook nog wat Jungle Speed gespeeld, dit was super leuk! We hebben Prince en Benny uitgenodigd om mee te spelen, dus die zijn keihard verloren van ons als ervaren spelers.

Zondag, lazy Sunday like usually! Het is belangrijk om je rustdagen hier te nemen, want het zijn lange en vermoeiende dagen. Morgen zullen we ook voor het eerst aan het woord zijn voor alle docenten in de College om een competitie uit te leggen die de VVOB organiseert.

Niet te vergeten, ik kon het niet laten om opnieuw te skypen met mijn liefje. Door zover van elkaar verwijderd te zijn, besef ik pas hoe graag ik haar zie. Ik wist dat ik haar ging missen, maar niet zo snel en zo veel. Dit zal de laatste keer zijn dat we elkaar voor zolang zullen moeten missen!

Slaap zacht.

Mouse

Deze morgen had ik ongelofelijk veel pijn in mijn rug. De matrassen hier zijn echt niet comfortabel. Thank God dat ik in Lusaka een spray heb gekocht die verzachtend werkt!

Vandaag hadden we een presentatie voorbereid over een competitie die VVOB organiseert voor zijn 30 jaar bestaan. Deze is helaas niet doorgegaan, want er was bezoek op school. Dit bezoek zorgde ervoor dat de staff meeting niet door ging. Hopelijk kunnen we maandag deze presentatie geven, want de deadline om deel te nemen aan de wedstrijd is 7 maart.

In de voormiddag heb ik gebruik gemaakt van het internet op school, want het is zeer zeldzaam om hier een goede verbinding te hebben. Bij deze heb ik al mijn foto’s kunnen uploaden. Enjoy on Facebook!

We hebben ongelofelijk lekker gelunched deze middag bij Christoph, de ICT lecture. Het eten was magnifiek en er was ruim voldoende om zelf Alexanders buik vol te krijgen. Ik hoop stiekem nog vele keren uitgenodigd te worden!

In de middag heb ik een kort gesprek gehad met mijn wiskunde mentor. Volgende week start ik met de observaties van zijn lessen en vrijdag zal ik mijn eerste les mogen geven. Spannend!

Weekend! Zalig. Maar helaas is er wel altijd een boosdoener! Deze keer was het het netwerk die onderbroken was. Normaal is vrijdag skype-time, maar bij deze zal het verplaatst moeten worden naar een andere dag. Sorry om het niet te laten weten, sms’en ging ook niet.

We hebben huisdieren! Muizen!

Report

Vandaag heb ik besloten om de school wat te verkennen. Zo heb ik wat informatie gevraagd aan de receptie, maar deze was zeer beperkt. Om meer informatie in te winnen, ben ik op onderzoek gegaan in de school en heb ik allerlei documenten doorgenomen. Alsook heb ik enkele leraren en studenten ondervraagd. Ze zijn hier zeer vriendelijk en gaan graag in gesprek met ons. Uiteindelijk heb ik mijn resterende tijd besteed aan het maken van enkele verslagen omtrent het schoolsysteem in Zambia en de school zelf.

In de namiddag hebben we samen met de ICT lecture en de jongen uit Bongohive een rustige bijeenkomst gehouden. Niet te vergeten werd er gejamd op de gitaar van de ICT lecture, samen met Alexander. Nadien zijn we ook uitgenodigd om morgenmiddag bij hem thuis te gaan eten. Hij beloofde om voor ons een typisch Zambiaans gerecht klaar te maken: Nshima waarschijnlijk.

Terug thuis was er nog steeds geen elektriciteit. Dit betekende opnieuw koken op houtskolen. Alhoewel we even terug elektriciteit hadden en toch het fornuis konden gebruiken. Maar dat was maar van korte duur, want de elektriciteit liet het van zich weten na een half uur.

Life skills

Vanaf dat de zon op is, zijn alle kinderen ook op. Dit was heel goed te horen deze morgen. Ik hoop het komende weekend wat slaap in te halen, want vroeg gaan slapen en vroeg opstaan, is niet aan mij besteed.

Op school besloot ik om samen met Lotte een les te observeren. Het was een les didactiek, waarbij de studenten een opdracht moesten presenteren voor de klas. Opmerkelijk was het feit dat de leraar blind is en de studenten er hier geen misbruik van maken. Integendeel: ik heb nog nooit zo’n gemotiveerde studenten gezien. Alhoewel er enkele studenten onvoorbereid waren. Na die les ben ik naar de bibliotheek vertrokken, want we hebben bezoek vanuit Lusaka. Een jongen van Bongohive is gekomen met de Egranary. Deze is samen met Alexander meteen aan de slag gegaan om die te installeren.

In de middag zag ik alle studenten naar de conferentiezaal gaan. Ik vroeg aan een leraar wat er aan de hand was. Zij vertelde me welke les er ging plaatsvinden, alsook nodigde ze me uit om deze te volgen. Het was een les over life skills: preventie van HIV/AIDS. Het was leuk om de studenten los te zien. Ze waren zeer uitbundig en mondig. Op andere momenten zijn de studenten zeer strikt en eentonig.Eenmaal terug thuis, waren we zeer moe. We hadden alle drie geen zin om warm eten te maken. We hebben dan maar wat brood geroosterd met kaas. Dit was natuurlijk niet voldoende om onze buik te vullen. Gelukkig hadden we in de winkel wat noodles gekocht die in slechts 2 minuten klaar zijn. De Aki Noodles van thuis zijn nog steeds beter, maar deze waren ook zeer smakelijk!

Immigration

Na een dag rusten, voelde ik me vandaag stukken beter. Nog geen 100 procent, maar in staat om toch naar school te gaan. Op school waren alle leraren al op de hoogte van mijn afwezigheid gisteren, dus vroegen ze allen of ik al wat beter was. De bezorgdheid van alle leraren gaf mij een aangenaam gevoel.

Na een kort gesprek met de directeur, kreeg ik te horen dat er geen wiskunde leraren aanwezig waren op school. Deze zijn op bezoek naar andere scholen in Zambia en zullen pas volgende week terug zijn. Dit betekent dat ik nog geen lessen kan observeren, toch geen wiskunde lessen. Alexander en Lotte hadden in de namiddag ook geen lessen te observeren, dus besloten we naar de immigratiedienst te gaan. Onze visums moet namelijk met een maand verlengd worden, anders geraken we het land niet meer uit. Eenmaal daar, kregen we geen verlenging van onze visums, doordat we op het vliegveld de verkeerde stempel hebben gekregen. We hebben namelijk een business visum gekregen voor 1 maand, terwijl we 3 maand in Zambia zullen verblijven. Dit is nog niet alles: op de immigratiedienst willen ze wel ons visum verlengen, als we elk 3 miljoen Kwacha betalen. Daar zijn we natuurlijk niet op ingegaan, want onze voorgangers hebben hiervoor niet moeten betalen. Om dit op te lossen, hebben we de hulp van Bart ingeschakeld. Hij zal vanuit Lusaka proberen een oplossing te bedenken, maar ondertussen hebben wij een afspraak gemaakt met de hoofdverantwoordelijke. Hopelijk geeft deze ons de stempel die we nodig hebben.

In de winkel hebben we vandaag een bal gekocht. Geen tijd te verspillen en deze meteen gebruiken, dachten we. We waren vertrokken van thuis naar een plein met vier. Eenmaal op het plein waren we met acht. Dit was wel een zeer vermoeiende activiteit, want na 10 minuten was ik doodop en van kop tot teen bezweet. Ik hield het voor gezien, want in de verte zag ik ook de storm dichterbij komen en het was nog een eindje wandelen.

Het is alweer donker en de elektriciteit is uitgevallen. Het komt er op neer dat we hier camperen, want zonder elektriciteit koken is geen gemakkelijke klus. Hopelijk is er morgen elektriciteit!

Sick

Mijn eerste schooldag is minder goed verlopen dan verwacht. Ik werd wakker met een pijnlijk gevoel in mijn maag. Ook was ik wat gedesoriënteerd. Toen moest ik plots overgeven. Dit is geen goed teken. Toch heb ik geprobeerd om naar school te gaan, maar na het gesprek met de directeur werd het me teveel en kon ik het niet meer aan. Ik begon mijn evenwicht te verliezen en kon moeilijk drinken. Gelukkig werd ik goed ondersteund door Lotte en Alexander. Zij hebben me samen met Zambia-mama naar huis gebracht waar ik meteen in slaap viel. Een diepe slaap, want Lotte kreeg mij niet meer wakker. Na 2 uur slapen, ontwaakte ik en voelde ik me al wat beter, maar nog steeds futloos. Ik besloot om thuis te blijven, want zo kon ik helemaal niet meer naar buiten komen. Ik hoop dat ik morgen beter ben, zodat ik naar school kan gaan.

Frisbee

Zondag rustdag. We hebben besloten om uit te slapen en een andere keer naar de mis te gaan. Alhoewel we niet lang hebben kunnen slapen, want er was al lawaai vanaf 5 uur ’s morgens. Na een lange tijd besloten we toch nog om voor de middag uit ons bed te komen. Uitgerust besloten Alexander en ik om naar een park te gaan en wat met de frisbee te spelen. We hadden veel aandacht van de lokale mensen. Dit doordat we blank zijn en ook door onze frisbee. Dit hadden ze nog nooit gezien. Nadat we enkele mensen leerden gooien met de frisbee, gingen we op ontdekkingstocht. We werden begeleid door een jonge kerel die we net ontmoet hadden. We kwamen in een klein dorpje terecht waar duidelijk veel armoede was. Ook daar waren alle blikken op ons gericht.

Na een half uur wandelen, begon het plots te regenen. We werden uitgenodigd door de jonge kerel om bij hem thuis te schuilen. Toen ontdekte Alexander dat die ook gitaar speelde. Dit leidde natuurlijk tot een optreden.

Wanneer de regen op hield, gingen we richting huis voor een rustige avond met enkele spelletjes, zoals Uno. Morgen de eerste schooldag, spannend!

Chishimba

Het was een zalige dag vandaag. We hebben drie watervallen gezien: De Mutumuna, de Kaela en de Chishimba. Ik kon wel uren blijven staren hoe het water met een enorme kracht naar beneden stroomde.

Natuurlijk konden we het ook niet laten om terug in het water te duiken.

Skype-time

Vandaag ging de meeting, die we gisteren begonnen waren, verder met onderwerpen zoals omgaan met kindermishandeling, kinderrechten, beursuitkeringen, verzekeringen, evalueren en pensioenen. Het was interessant om deze te vergelijken met hoe het bij ons is. Zo gaat men in Zambia op pensioen op hun 55ste en en wordt er ook meer aandacht besteed aan opvang van kindermishandeling dan preventie.Wat mij vooral stoorde tijdens de meeting, waren de presentaties die zonder enthousiasme gebracht werden, alsook dat alles letterlijk afgelezen werd. Het werd zo soms moeilijk om de aandacht er bij te houden. Maar vandaag verliep het wel vlotter om te volgen, doordat men gebruik maakte van PowerPoints. Jammer genoeg werden deze ook letterlijk afgelezen.

Het is weekend! Ik zal morgen wat slaap kunnen inhalen. Hopelijk zijn de kinderen morgenochtend niet te luidruchtig, want deze luidden hun stem al vanaf 6 uur.

In de avond hebben we gezellig samen gekookt, op het menu: spaghetti. Het was heerlijk!

Na twee weken vond ik het hoog tijd om even te skypen met het thuisfront. Het heeft me deugd gedaan om even met mijn ouders te praten, alsook hen even te zien. Niet te vergeten heb ik ook 2 uur geskypt met mijn vriendin. Dit was eerder emotioneel, alsook bevestigd het hoeveel ik haar mis. Ik verlang om haar terug vast te houden. Het zal nog moeilijker worden, maar het zal een prachtig weerzien zijn, waarna ik haar nooit meer zo lang zal hoeven te missen.

Morgen gaan we naar de Chishimba watervallen. Ik kijk er al naar uit!

Introduction

Dag één in Kasama was meteen vroeg opstaan. Bah vind ik niet leuk. Gelukkig bracht onze Zambia-mam een emmer warm water om ons te verfrissen. Het was nodig, want ik had ongelofelijk veel gezweet deze nacht, zo heet was het! Deze morgen hebben we een meeting bijgewoond van de lectoren van de college of education van Kasama. Het was niet eenvoudig om de meeting te volgen. Al bij al kreeg ik het gevoel dat er veel problemen zijn. Zoals de nascholing van leerkrachten en de begeleiding van studenten die achterblijven. Een oplossing werd niet meteen verwoord, men zocht meer naar de oorzaken.

Tijdens de break nam de directeur van de college ons even apart om enkele praktische zaken te bespreken. Zo heeft hij voor ons in de namiddag een reeks bezoeken gepland aan enkele scholen in Kasama. Hierbij werden we vergezeld door twee lectoren van de college. Dit was zeer interessant en leerrijk om het onderwijssysteem te besturen in Zambia. Zo hebben we meteen ook ons eerste verslag kunnen opstellen i.v.m. onze opdracht voor school.

Morgen staat er nog een bezoek vast aan het ziekenhuis van Kasama en een gesprek met de burgemeester van Kasama. Alsook hebben we morgen een afspraak met de directeur van de college om ons programma op te stellen. Eventueel zullen we morgen ook al enkele lessen kunnen meevolgen, maar de kans is groot dat er opnieuw een meeting is tussen de lectoren.

In de avond was de elekticiteit weggevallen, plots zat ik in het donker! Maar al snel lichtten er enkele kaarsen op. Dit was super gezellig en voor we het wisten, was er terug elektriciteit. Tijd voor het avondmaal, op het menu: kip met aardappelen. Met een vol gevoel kruip ik in mijn bed. Op foto’s zul je nog even moeten wachten, want het internet hier is zeer zwak en valt vaak weg. Hopelijk heb ik op school een betere verbinding. We’ll see.

Good night! Sweat dreams!

Matthias Blondelle

Postbus

Klaar voor vertrek! Met al onze bagage stonden we klaar om op de bus te stappen richting Kasama. Een rit van 852 kilometer! Het was een helse tocht. Er waren vele putten die de chauffeur telkens probeerde te ontwijken, waarbij we van links naar rechts werden gegooid. Maar het was prachtig weer, waardoor we volop konden genieten van het prachtige landschap die Zambia te bieden heeft.

Na 11 à 12 uur rijden, kwamen we aan in Kasama. In de verte zagen we het onweer al komen, bliksem en donder. Gelukkig werden we snel opgepikt door het hoofd van het gastgezin die ons voor de komende vijf weken onderdak zal bieden. Ze hebben ons met open armen ontvangen en ik voelde meteen de liefde. Maar toen kreeg ik het plots moeilijk, ik kreeg heimwee. Ik verlang al vanaf dag één naar mijn vriendin, maar nu begon ik ook mijn gezin te missen. Ik weet dat ik hen over 3 maand terug zal zien, dus ik heb een doel voor ogen om niet op te geven en er volledig voor te gaan. Welterusten.

Matthias Blondelle

Day of reckoning

Onze laatste dag in Lusaka. Vlug nog wat inkopen gedaan, want morgen zullen we maar liefst 11 uur onderweg zijn naar Kasama. Het wordt nu wel heel spannend. Ons avontuur kan bijna van start gaan. Vlug nog wat informatie opzoeken over alle wiskundige programma’s en nog wat Engels leren (vakterminologie).

In de namiddag hebben we wat genoten van het prachtig weer. De zon schijnt en er is een zachte wind. Zo’n dag in België komt slechts éénmaal voor, als we geluk hebben. It’s like paradise. Waarschijnlijk kon je het ook al raden dat we in het zwembad zijn gesprongen0 Ons zweet wegspoelen met een heerlijke duik.

Onze laatste avondmaal bestond uit frietjes met steak! Heerlijk belgisch met als dessert een zelf gemaakte cake. Met een vol gevoel kruipen we ons bed in, want morgen gaat de wekker om 5 uur af, spannend!

Welterusten

Matthias Blondelle

Love is in the air

It’s Monday, bah! Ik mis het weekend nu al. Opnieuw vroeg uit men bed. Alhoewel dit toch al iedere keer heel goed mee viel. In België had ik meer problemen met vroeg opstaan. Maar ik wordt geen fan! Ondertussen was het al zes uur dertig en moesten we vertrekken richting het VVOB gebouw. Het verkeer en het landschap blijven me bewonderen wanneer we door de straten van Lusaka rijden. Ook op de terugweg zit ik telkens vol enthousiasme naar buiten te kijken wat er allemaal gaande is op de weg. In het VVOB gebouw heb ik vandaag mijn Engels wat bijgeschaafd, voornamelijk vakterminologie voor wiskunde. Niet zo’n simpele zaak, maar al doende zal ik bijleren.

Niet te vergeten! Vandaag ben ik precies 1 jaar en 5 maand samen met mijn vriendin. Ik mag dan wel in Zambia zijn, ik weet nog altijd waar mijn hart behoord.

Eenmaal terug thuis was ik doodop. Ik heb rustig de tijd genomen om men kleren te strijken en mijn bagage opnieuw te organiseren want woensdag vertrekken we richting Kasama met de bus. Normaal zouden we morgen vertrekken, maar dinsdag rijdt er geen bus richting Kasama. Dit betekent nog een dagje extra ten huize van Bart. Ik zal het hier missen, de gezelligheid en het lekkere eten. Bart en zijn gezin krijgen een plaatsje in mijn hart. Sweat dreams. Zal wel terug mijn oordoppen nodig hebben, want daarnet luidde er nog een bomalarm. Gelukkig is deze nu opgehouden en kunnen we rustig gaan slapen.

Matthias Blondelle