The End

Na bijna 3 weken ziek te zijn, mag ik eindelijk naar huis. De verzekering heeft de repatriëring naar België in werking gezet en ik kan deze avond net iets na middernacht op het vliegtuig stappen. Mijn lichaam is totaal verzwakt en mentaal zit ik er ook helemaal door. Gelukkig had ik de voorbije dagen het gezelschap van Alexander om mijn gedachten te verzetten. Alsook heeft het thuisfront mij heel goed gesteund!

In Lusaka ben ik goed opgevangen bij Leonie thuis. Alexander en ik hebben ook 3 nachten bij "backpackers" verbleven om de privacy van Leonie te respecteren. Bij de "backpackers" was het heel leuk om met allerlei verschillende nationaliteiten in contact te komen.

Tijdens mijn verblijf in Lusaka heb ik ook het ziekenhuis hier van kop tot téén gezien. Bijna elke dag ben ik er langs geweest om alle documenten in orde te brengen, alsook om op controle te gaan om mijn ziekte op te volgen. Over mijn ziekte gesproken: het is nog niet concreet duidelijk wat ik heb, maar de dokter vermoedt “tropical sprue”. Eenmaal ik terug in België ben, zal ik een reeks onderzoeken moeten ondergaan. Ik kijk er echt niet naar uit!

Ik verlaat Zambia met een dubbel gevoel. Graag had ik tot 10 mei gebleven, maar voor mijn gezondheid wordt het hoogst tijd om terug naar België te keren. Het afscheid zal me zwaar komen te liggen, maar uiteindelijk heb ik heel wat bijgeleerd en ben ik een ervaring rijker.

Salut!

Results

Vandaag ben ik om mijn bloed resultaten geweest. Hieruit bleek ik een virale infectie van het Afrikaanse type te hebben. Mijn lichaam is dit niet gewoon. Hierdoor was en ben ik nog steeds verzwakt. Normaal zou ik zaterdag beter moeten zijn. Indien dit niet het geval is, moet ik opnieuw mijn bloed laten testen. Uit het urinestaal bleek dat ik geen diabetes heb, maar mijn stoelgang staal wees naar teveel gist in mijn maag. Dit door de combinatie van de virale infectie en de antibiotica die ik nam.

De komende dagen zal ik ook niet meer bij Bart thuis logeren, maar bij Leonie. Ze werkt voor de VVOB en woont in een heel gezellig huis met een grote tuin. Het doet echt deugd om terug te kunnen genieten van de huiselijke sfeer en faciliteiten.

Planning voor het komende weekend: afwachten wat mijn gezondheid zegt en Alexander verwelkomen in Lusaka.

Enough

Zenuwslopend waren de afgelopen dagen! Om kort samen te vatten: ik voelde mij al van maandag ochtend 19 maart niet meer zo lekker. Ik dacht dat het kwam door te weinig te slapen, maar zelf al had ik voldoende slaap, ik bleef mij maar slecht voelen. Het werd erger naar met de tijd en uiteindelijk was ik volledig vast geklusterd aan mijn bed. Intussen was het al donderdag en bleven er maar zaken bijkomen die mij het leven helemaal zuur maakten. Zo had ik diarree, hoofd- en buikpijn, was ik helemaal gedesoriënteerd, niet meer nuchter van geest, zweetaanvallen, evenwichtsstoornis, braakneigingen, zwaar gewichtsverlies (7 à 8 kilogram) ...

Vrijdag zijn we naar het ziekenhuis van Kasama geweest om mij te laten onderzoeken. Ik had een goed gevoel bij de dokter alsook bij de medicatie die ik mee kreeg. Mijn bloed werd ook genomen om te laten testen op allerlei infecties en ziektes. Alles verliep zeer soepel en ik dacht snel te genezen. Tot het weekend voor de deur stond. Ik werd zieker en kon mijn bed niet meer uit. Fysiek was ik al een wrak, maar dan werd het mentaal ook zeer zwaar.

Het ziekenhuis in Kamasa viel heel zwaar tegen. Mijn bloedresultaten waren zoek alsook werden er geen documenten met mijn naam teruggevonden.

De enige oplossing bleek terug te keren naar Lusaka. We hadden vervoer geregeld via ons gastgezin om ons op maandag 26 maart te voeren naar Lusaka. Dit was een helse rit die maar liefst 11 uur duurde! Niet te vergeten, we zijn in Afrika en hier is geen straatverlichting plus geen middenberm. Het was echt angstaanjagend om telkens het tegenliggende verkeer te passeren.

Eenmaal aangekomen in Lusaka zijn we goed op gevangen bij Bart thuis. Al een geluk dat we opnieuw bij hem mochten logeren! Het was een korte, maar deugddoende nacht.

De volgende morgen zijn we meteen naar een ziekenhuis gegaan die Bart ons aanraadde. Daar werd mijn bloed opnieuw genomen, alsook moest ik een staal geven van mijn urine en mijn stoelgang. Er zullen heel wat testen gebeuren, want ik heb teveel symptomen om meteen een diagnose te stellen. Mogelijk heb ik een virale infectie of een bacteriële infectie. De kans op “tekfever” werd ook niet uitgesloten door de insecten die ik van onder mijn huid heb verwijderd drie weken geleden. Om het lijstje helemaal af te maken, werd de kans dat ik diabetes heb ook in vraag gesteld door het gewichtsverlies.

Het doet goed om terug in Lusaka te zijn, een cultuurshock! Het eten heeft hier smaak en zich wassen met warm water heeft deugd gedaan. Toch zat ik met een verward gevoel en een verlangen om terug naar België te gaan. De onzekerheid alsook genoeg gehad van Afrika begon zwaar door te wegen.

Dizzy

De afgelopen dagen voelde ik mij niet zo lekker. Ik was duizelig, voelde me zeer zwak, had al dagen diarree en kreeg vaak buik- en hoofdpijn. Deze morgen was het zo extreem dat ik mijn bed niet uit kon. De oorzaak zou mijn etensstijl zijn, maar veel kunnen we daar niet aan veranderen want het aanbod is hier zeer beperkt. Ik heb besloten thuis te blijven, dit ten nadele van mijn stage maar mijn gezondheid gaat voor.

Over mijn stage gesproken, ik heb deze week enkele lessen van mijn wiskunde mentor mogen overnemen. Deze verliepen allemaal heel vlot en opnieuw waren er heel wat studenten na de les met enkele vragen zoals over soorten getallen, kansberekening en talstelsels. Ik vond het zeer aangenaam en leuk om de studenten een handje te helpen. Alsook verwees ik enkele studenten naar de bibliotheek om het antwoord op te zoeken m.b.v. de egranary.

Ik hoop snel terug beter te worden. Ik heb vandaag wat proberen te eten, maar het is moeilijk om iets binnen te krijgen alhoewel ik toch honger heb.

Trophy

Deze morgen ben ik een gesprek aangegaan met mijn wiskunde mentor. Hij vertrekt namelijk vandaag voor een week naar Kabwe en ik moet al zijn uren overnemen(12u). Toen ik hem mijn voorbereiding gaf, stelde hij mij voor om trager te werken. De studenten moeten namelijk de “four operations” zien in 4 weken tijd, terwijl ik met mijn studenten aan de vermenigvuldig zit in week twee. Deze week zal ik dus enkele parallellessen geven en mijn tempo wat verlagen. Eventueel zorg ik voor een extra opdracht voor mijn laatste lesweek hier in Kasama.

Vandaag hadden Alexander en ik geen les en hadden we te horen gekregen dat de beker van de Afrika Cup in Kasama gearriveerd was. Zambia had namelijk de Afrika Cup een goede maand terug gewonnen. We besloten natuurlijk deze te gaan bezichigen. Eenmaal ter plaatse ging alle aandacht naar ons, want veel mensen hadden nog nooit een blanke gezien. De beker hebben we heel snel kunnen zien, net niet voldoende lang om er even bij te gaan poseren.

In de middag hebben we opnieuw een meeting gehad met enkele studenten i.v.m. de website die we helpen opbouwen over/voor de school. Dit liep niet van een leien dakje, want er was geen internet. In plaats daarvan hebben we de studenten aangespoord om eerst alles offline te maken en daarna te kopiëren. Woensdag proberen we het opnieuw om de website online te krijgen. De deadline van vrijdag zullen we waarschijnlijk niet halen.

Mwela Rock Art

Vandaag zijn we naar enkele rock paintings gaan kijken. Vooraleer we deze konden bewonderen, moesten we enkele rotsblokken trotseren. Het zweet stond op ons voorhoofd, maar het uitzicht die we boven hadden, was het zeker waard.

Na het klimmen hebben we enkele grotten bezocht. Deze waren niet zo spectaculair groot, maar ons hoor je niet klagen.

Het was al terug tijd om aan het avondmaal te beginnen als we thuis kwamen. Dit was opnieuw een hele klus, want er was geen elektriciteit. Deze laat ons nogal veel in de steek de voorbije dagen, maar het is wel heel gezellig om in de avond met een klein vuurtje naar de sterrenhemel te kijken. Alsook hebben we iedere avond een prachtig schouwspel door de vele bliksemschichten.

Work

Mijn eerste volledige lesweek is achter de rug. De afgelopen dagen heb ik alle lessen van mijn mentor overgenomen. Dit was een heel leerrijke ervaring, zowel voor mij als voor de studenten. Ik heb zo naast het les geven de studenten ook kennis laten maken met enkele werkvormen zoals hoekenwerk en opzoekingswerk. Voor de studenten was dit nieuw en boeiend om uit te proberen. Enig nadeel is de beperkte toegang tot leermateriaal. Zo moet alles opgeschreven worden, want het afdrukken van hand-outs is onmogelijk zonder elektriciteit.

Voorlopig geef ik enkel maar wiskunde, maar ik probeer wat PAV te betrekken door voorbeelden te geven van actieve werkvormen die van toepassing kunnen zijn tijdens een wiskunde les. Zo heb ik de studenten aangespoort om met hun leerlingen later educatieve spellen te spelen. Alsook gebruik te maken van instrumenten zoals de abacus die het optellen, aftekken, vermenigvuldigen en delen van getallen vereenvoudigd.

Naast het schoolleven gaat het leven prima. Het blijft een aanpassing aan het klimaat, het eten alsook hun levensstijl. Het verlangen naar België is aanwezig, maar ik hou vol.