Na bijna 3 weken ziek te zijn, mag ik eindelijk naar huis. De verzekering heeft de repatriëring naar België in werking gezet en ik kan deze avond net iets na middernacht op het vliegtuig stappen. Mijn lichaam is totaal verzwakt en mentaal zit ik er ook helemaal door. Gelukkig had ik de voorbije dagen het gezelschap van Alexander om mijn gedachten te verzetten. Alsook heeft het thuisfront mij heel goed gesteund!
In Lusaka ben ik goed opgevangen bij Leonie thuis. Alexander en ik hebben ook 3 nachten bij "backpackers" verbleven om de privacy van Leonie te respecteren. Bij de "backpackers" was het heel leuk om met allerlei verschillende nationaliteiten in contact te komen.
Tijdens mijn verblijf in Lusaka heb ik ook het ziekenhuis hier van kop tot téén gezien. Bijna elke dag ben ik er langs geweest om alle documenten in orde te brengen, alsook om op controle te gaan om mijn ziekte op te volgen. Over mijn ziekte gesproken: het is nog niet concreet duidelijk wat ik heb, maar de dokter vermoedt “tropical sprue”. Eenmaal ik terug in België ben, zal ik een reeks onderzoeken moeten ondergaan. Ik kijk er echt niet naar uit!
Ik verlaat Zambia met een dubbel gevoel. Graag had ik tot 10 mei gebleven, maar voor mijn gezondheid wordt het hoogst tijd om terug naar België te keren. Het afscheid zal me zwaar komen te liggen, maar uiteindelijk heb ik heel wat bijgeleerd en ben ik een ervaring rijker.
Salut!