Zenuwslopend waren de afgelopen dagen! Om kort samen te vatten: ik voelde mij al van maandag ochtend 19 maart niet meer zo lekker. Ik dacht dat het kwam door te weinig te slapen, maar zelf al had ik voldoende slaap, ik bleef mij maar slecht voelen. Het werd erger naar met de tijd en uiteindelijk was ik volledig vast geklusterd aan mijn bed. Intussen was het al donderdag en bleven er maar zaken bijkomen die mij het leven helemaal zuur maakten. Zo had ik diarree, hoofd- en buikpijn, was ik helemaal gedesoriënteerd, niet meer nuchter van geest, zweetaanvallen, evenwichtsstoornis, braakneigingen, zwaar gewichtsverlies (7 à 8 kilogram) ...
Vrijdag zijn we naar het ziekenhuis van Kasama geweest om mij te laten onderzoeken. Ik had een goed gevoel bij de dokter alsook bij de medicatie die ik mee kreeg. Mijn bloed werd ook genomen om te laten testen op allerlei infecties en ziektes. Alles verliep zeer soepel en ik dacht snel te genezen. Tot het weekend voor de deur stond. Ik werd zieker en kon mijn bed niet meer uit. Fysiek was ik al een wrak, maar dan werd het mentaal ook zeer zwaar.
Het ziekenhuis in Kamasa viel heel zwaar tegen. Mijn bloedresultaten waren zoek alsook werden er geen documenten met mijn naam teruggevonden.
De enige oplossing bleek terug te keren naar Lusaka. We hadden vervoer geregeld via ons gastgezin om ons op maandag 26 maart te voeren naar Lusaka. Dit was een helse rit die maar liefst 11 uur duurde! Niet te vergeten, we zijn in Afrika en hier is geen straatverlichting plus geen middenberm. Het was echt angstaanjagend om telkens het tegenliggende verkeer te passeren.
Eenmaal aangekomen in Lusaka zijn we goed op gevangen bij Bart thuis. Al een geluk dat we opnieuw bij hem mochten logeren! Het was een korte, maar deugddoende nacht.
De volgende morgen zijn we meteen naar een ziekenhuis gegaan die Bart ons aanraadde. Daar werd mijn bloed opnieuw genomen, alsook moest ik een staal geven van mijn urine en mijn stoelgang. Er zullen heel wat testen gebeuren, want ik heb teveel symptomen om meteen een diagnose te stellen. Mogelijk heb ik een virale infectie of een bacteriële infectie. De kans op “tekfever” werd ook niet uitgesloten door de insecten die ik van onder mijn huid heb verwijderd drie weken geleden. Om het lijstje helemaal af te maken, werd de kans dat ik diabetes heb ook in vraag gesteld door het gewichtsverlies.
Het doet goed om terug in Lusaka te zijn, een cultuurshock! Het eten heeft hier smaak en zich wassen met warm water heeft deugd gedaan. Toch zat ik met een verward gevoel en een verlangen om terug naar België te gaan. De onzekerheid alsook genoeg gehad van Afrika begon zwaar door te wegen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten