It’s Monday, bah! Ik mis het weekend nu al. Opnieuw vroeg uit men bed. Alhoewel dit toch al iedere keer heel goed mee viel. In België had ik meer problemen met vroeg opstaan. Maar ik wordt geen fan! Ondertussen was het al zes uur dertig en moesten we vertrekken richting het VVOB gebouw. Het verkeer en het landschap blijven me bewonderen wanneer we door de straten van Lusaka rijden. Ook op de terugweg zit ik telkens vol enthousiasme naar buiten te kijken wat er allemaal gaande is op de weg. In het VVOB gebouw heb ik vandaag mijn Engels wat bijgeschaafd, voornamelijk vakterminologie voor wiskunde. Niet zo’n simpele zaak, maar al doende zal ik bijleren.
Niet te vergeten! Vandaag ben ik precies 1 jaar en 5 maand samen met mijn vriendin. Ik mag dan wel in Zambia zijn, ik weet nog altijd waar mijn hart behoord.
Eenmaal terug thuis was ik doodop. Ik heb rustig de tijd genomen om men kleren te strijken en mijn bagage opnieuw te organiseren want woensdag vertrekken we richting Kasama met de bus. Normaal zouden we morgen vertrekken, maar dinsdag rijdt er geen bus richting Kasama. Dit betekent nog een dagje extra ten huize van Bart. Ik zal het hier missen, de gezelligheid en het lekkere eten. Bart en zijn gezin krijgen een plaatsje in mijn hart. Sweat dreams. Zal wel terug mijn oordoppen nodig hebben, want daarnet luidde er nog een bomalarm. Gelukkig is deze nu opgehouden en kunnen we rustig gaan slapen.
Matthias Blondelle
Ben blij dat het landschap je nog altijd kan bekoren, is teken dat je het nog niet gewoon bent, dus das goed!
BeantwoordenVerwijderenheb je ook zo'n ochtendhumeur als in België?
xxx